Nasıl düşünmemiz gerektiğini bilemediğimiz günleri yaşıyoruz. Bir rüyaymış ve uyanınca geçecekmiş gibi. Korku, panik, öfke birden içimizi sarıyor ne yapacağımızı bilemiyoruz. Bir süre sonra gereksiz bir sakinlikle rehavete kapılıyoruz. Gün içinde saatler böyle akıp gidiyor.
Kimimiz önce kendini sorguluyor. Yaptıkları ve yapamadıkları, kırdıkları ve kırıldıkları, hayalleri, pişmanlıkları tek tek sorguluyor. Kendini, ne istediğini, nasıl, nerde ve kimlerle olmak istediğini yeniden keşfediyor. Kimimiz ise önce dünyayı sorguluyor. Genelden özele kendi içine dönüyor.
Birçok kişi kendisinin en sıkıntıda olduğunu düşünürken aslında yine yanlış yapıyor. Bilmiyor ki o sırada bir başkası daha zor durumda. Belki de empati kurmak böyle zamanlarda daha da bir zor oluyor.
Ben ise henüz hiçbir sorgulamamı ne özelde ne de genelde bitirebilmiş değilim. Hatta bazen neyi nasıl düşünmem ve neye inanmam gerektiğini bile bilemiyorum.
Bu günleri sağlıkla atlatabilmek için önce kendimize inanmamız ve canlı ya da cansız hiçbir varlığa zarar vermeden kendimizi korumamız gerektiğini düşünüyorum. Bunları yapmaya başladığımızda zaten sevdiklerimizi ve dünyadaki diğer tüm canlıları da korumaya başlayacağız.
Birçok yerde söylendiği, bizlerinde fark ettiği gibi dünya yeni düzenine hazırlanırken, kendimizle ilgili gerçekleri keşfedip her varlığa saygıyla yaklaşarak hem ruhumuzu hem de bedenimizi hazırlamalıyız. Kurallara uyarak çevremizdekilere bilmeden de olsa zarar verme ihtimalimizi en aza indirmeliyiz.
Sıkıldık belki bu yazdıklarımı okumaktan, duymaktan ama gerçekler bu. Tüm dünyada kurallara uyalım. Önce kendimizi sayalım sevelim ki sonrasında dünyayı sevebilelim ve dünya da bizi sevsin.
Güzel, sağlıklı ve sevdiklerimizle beraber mutlu olmaya devam ettiğimiz günler yakında hiç merak etmeyin. İnanmaktan ve umut etmekten vazgeçmeyin. Hangi meslekten olursa olsun bizler için çalışan, riske girmek durumunda kalan herkese milyonlarca kez teşeklürler.
Sağlıklı günlerde doğayla içiçe daha güzel fotoğraflar çekebilmek dileğiyle! Umutla kalın!
BirC 